Website about our cycling tour through Europe.
With practical tips for people with similar plans.

Vrijdag 20 mei
Verzameldag Bracciano.
Vandaag reizen we naar Bracciano, waar onze spullen op ons wachten. Petra reist vanuit Rome, Pjotr en de jongens vliegen vanuit Nederland naar Ciampino. Voor het echte Italie-gevoel heerst er vandaag een openbaar vervoer staking in Rome. De treinen rijden nog wel, de bussen en metro niet. Petra loopt naar het station en weet bij de St. Pieter een taxi te bemachtigen. Tegen die tijd bloedt haar voet al omdat er een steensplinter door haar slipper is geprikt. Ze is niettemin al voor de middag op de camping en zet daar - met hulp van een stel aardige Brabanders - de tent alvast op. Dan begint het lange wachten op de mannen.

Pjotr en de jongens weten een bus te vinden die van het vliegveld naar station Termini gaat en lopen van daaruit dwars door Rome naar station St. Pietro. Onderweg komen ze allerlei bezienswaardigheden tegen zoals de Trevi-fontein, waar ze ook nog een ijsje eten, het Pantheon, Piazza Navona en de St. Pieter. Na een wandeling van 6km pakken ze de trein naar Bracciano. De bus naar de camping laat zo lang op zich wachten, dat ze besluiten om terug te lopen naar het centrum en daar proberen een lift te krijgen. Dat lukt al bij de eerste de beste auto: ook Nederlanders die naar de camping moeten en de weg nog niet zo goed weten. Zo helpen we elkaar naar de camping. Om 7 uur zijn de mannen er dan eindelijk en begroeten we elkaar vol enthousiasme. We eten in het restaurant op de camping waarna de jongens - hoewel nog lang niet moe volgens henzelf - naar bed gaan. Het vuurwerk dat een kwartier later losbarst aan de overkant van het meer, horen ze echter niet. Het is een mooi schouwspel en een sfeervol begin van de reis.

Zaterdag 21 mei
Bracciano - Ostia, 77km, gem. snelheid 19km per uur.
We staan om 7.30u op en ontbijten in de zon. We pakken alle spullen lukraak in - dat zoeken we morgen wel goed uit - en stappen om 10.10u op de fiets. We hebben er zin in. Tim roept vol enthousiasme: "Nijmegen, we komen eraan!" "De eerste km zit erop!" "De tweede km zit erop!" Hoewel we achter elkaar rijden, lukt het Petra en Tim een interessant gesprek te voeren over plaattektoniek en de kans dat IJsland in stukken gaat breken. Na 12km heuvelopwaarts, begint een heerlijk glooiende afdaling over een mooie rustige weg richting de kust. Na 25km nemen we een korte pauze en eten de wafels die opa heeft gebakken en die oma zo goed heeft verpakt dat ze nog heel zijn. De kustvlakte die na 30km volgt is veel drukker. Na ruim 50km bereiken we het strand, waar we een prima strandtentje vinden met lekkere broodjes, salade en pizza voor de jongens. Langs vliegveld Fiumicino rijden we verder naar het zuiden. Er staat een straffe zeewind. Dankzij een goede voorbereiding rijden we vlot door het rommelige Fiumicino heen en bereiken we de brug over de Tiber naar Ostia. Op onze kaart leek dat een enorme snelwegbrug. In werkelijkheid is het een onschuldige 2-baansbrug waar we probleemloos overheen kunnen. Met al ruim 65km achter de kiezen beginnen we wel een beetje moe te worden. Tijd voor een ijsje op de erg drukke boulevard in Ostia. Zo'n 10km drukke boulevard verder bereiken we camping Internazionale di Castelfusano. We vinden een aardig plekje tussen de bomen en verbazen ons over al die loslopende wilde katten, die zich overigens erg tam gedragen. We zetten de tent op en nemen een kijkje op het strand. De kinderen blijven daar een uurtje spelen, die zijn nog lang niet moe. Na een prima douche eten we 's avonds lekker in het restaurant. Tijd om naar bed te gaan. De jongens zijn al snel onder zeil en slapen prima, Petra en Pjotr worden wakker gehouden door een discodreun vanaf het strand die het vol weet te houden tot 4.00u en vervolgens om 6.30u weer begint.

Zondag 22 mei
Rustdag Ostia.
's Middags spelen we in zee en trapt Tim in iets scherps. Het resultaat is een lelijke, diepe wond in zijn teen. We peuteren een uur met een speld om al het zand eruit te krijgen. Dat lukt wonderwel, ook omdat Tim erg flink is tijdens de operatie. Verder is het een zonnige stranddag.

Maandag 23 mei
Ostia - Foce Verde, 58km, gem. snelheid 18km per uur.
Om 9.40u stappen we op de fiets. Er staat een stevige zuidenwind die we de hele dag tegen hebben. Het is hard werken. De kustweg is veel drukker dan de kaart doet vermoeden, en het is onrustig fietsen langs alle geparkeerde auto's. De jongens moeten er allebei aan wennen dat hun fietsen breder zijn met tassen erop. Otto verliest een keer een tas omdat hij te dicht langs een geparkeerde auto rijdt. We gaan van de kustweg af, op zoek naar meer rust, maar ook die weg is rommelig met veel verkeer. Elk potentieel picknick-plekje is al bezet door dames die op 'klanten' wachten. Bij Foce Verde nemen we de eerste de beste camping, Poseidon. We krijgen een erg mooi plekje onder de wijnranken bij vijgenbomen. 's Avonds dineren we in Foce Verde. Uit eten is hier zo lekker dat zelf koken erg onaantrekkelijk wordt. In het donker fietsen we terug naar de camping, voor het eerst met de lampen aan. We slapen prima 's nachts en hebben geen last van het onweer.

Dinsdag 24 mei
Foce Verde - Terracina, 56km, gem. snelheid 18,8km per uur.
Om 9.20u stappen we op de fiets, het inpakken gaat al sneller nu. Tim helpt prima met het inpakken met de spullen van de jongens. We schieten lekker op over de nu rustige kustweg en zonder tegenwind. Totdat de weg plotseling ophoudt. Er loopt alleen nog een zanderig paadje de duinen in, terwijl onze kaart toch echt een doorlopende weg laat zien. Navraag bij mensen die uit de duinen komen, leert dat de weg verderop weer verder gaat. Een km of 5 ploeteren we afwisselend fietsend over grint en lopend door mul duinzand. Wel heel mooi, met uitzicht op zee aan de ene kant en een meer aan de andere kant. Weer op de weg aangekomen pauzeren we en dan stuiten we op de volgende wegafsluiting die ons dwingt de drukkere weg via Sabaudia te nemen. Hier is wel 300m fietspad! Na 50km lunchen we in een strandtent. Nog een paar km en het nodige gezoek naar camping Romantico, komen we daar bij het begin van een flink onweer aan. We schuilen eerst een half uur en als het droog wordt kiezen we een mooie plek aan het strand. Het klaart al snel weer op en we nemen een duik in zee. Vandaag koken we chili en na het eten gaan de jongens naar bed. Voor het slapen gaan lezen we nog een paar bladzijden uit de Hobbit voor, dat gaat tenslotte ook over een spannende reis. Het is een zwoele avond en Pjotr en Petra zitten tot middernacht voor de tent met een boek, terwijl de volle maan opkomt boven zee en gouden lichtbanen trekt door de golven.

Woensdag 25 mei
Rustdag Terracina.
We doen voor het eerst de was en hangen 'm te drogen op het speciaal door de camping geleverde rek. We spelen wat in zee en na de lunch gaan we op de fiets naar Terracina, 3 km terug. Hoog boven het dorp torent de Romeinse tempel van Jupiter. De weg ernaar toe is precies 3km lang en klimt 200m, met stukjes van 14 a 15%. De jongens redden het glansrijk. Boven aangekomen bewonderen we elkaars zweetdruppels. We bezoeken de tempel, genieten van het fraaie uitzicht, drinken een colaatje en dalen dan weer af naar het dorp. Het restaurant op de camping blijkt voortreffelijk te zijn. Otto is erg onder de indruk van de geweldige bediening: die meneer moet het wel erg leuk vinden om daar te werken. Na het eten kijken Pjotr en Tim naar AC Milan - Liverpool. De meekijkende Italianen zijn erg tam, zowel de 1e als de 2e helft. Petra en Otto doen spelletjes in de tent.

Donderdag 26 mei
Terracina - Baia Domizia, 60km, gem. snelheid 21km per uur.
Gisteren heeft Petra met de campingbaas besproken wat de beste route zou zijn. Hij raadde de 'rode' kustweg aan. Vlakker dan de binnenlandroute en een bredere weg. Druk zijn beide routes en de tunnels zijn maar kort. Hij heeft gelijk: de weg valt prima te fietsen. Na een km of 15 bezoeken we de villa en grot van keizer Tiberius bij Sperlonga. Heel mooi. Dan duiken we de 1e tunnel in, zonder zonnebril en met de lichten aan. Dat gaat goed en de 2e ook. De 3e tunnel is bijna 600m lang, waarvan 400m onverlicht en dus pikkedonker. De fietsverlichting doet het wel, maar omdat de ogen niet gewend zijn aan het donker, helpt dat nauwelijks. Gelukkig zit er geen bocht in de tunnel, zodat we rechtdoor naar de uitgang kunnen fietsen. De weg slingert voort, vlak naast de zee en heuvelend achter Gaeta langs. Af en toe zien we in de diepte mooie baaitjes met stranden. Regelmatig wordt er bemoedigend getoeterd. Auto's en vrachtauto's gaan ruim om ons heen. Bij Formia willen we lunchen, maar alles is opengebroken en een grote verkeerschaos. Pas in Scauri, op 46km, vinden we een bar aan het rustige strand. Over eindelijk rustige weggetjes rijden we verder naar Baia Domizia.  Bij de mega 4 sterren Eurocamp top 10 camping volgt een uitgebreide incheck-procedure, waarna we een mooi plekje in de duinen krijgen. De jongens duiken, met de verplichte badmuts op, in de riante zwembaden. We besluiten hier een extra dagje te blijven en sleutelen aan de route. Pjotr bakt pannenkoeken voor de jongens en we nemen nog even een kijkje aan het strand.

VERVOLG IN WEEK 2