Een website over onze fietsreis met kinderen door Europa.
Met praktische tips voor iedereen met soortgelijke plannen.

Vrijdag 8 juli
Baska - Krk, 20km, gem. snelheid 16km per uur.
Pjotr heeft een ellendige nacht achter de rug dankzij een stel aso's die een stukje verderop tot diep in de nacht herrie schopten en geen boodschap hadden aan het verzoek rustiger te zijn. Door de ligging in de kloof wordt elk geluid hoorbaar, zelfs verstaanbaar, op grote afstand. We besluiten meteen te vertrekken. Bij de receptie weten ze van de herrie, maar ze vinden het blijkbaar niet de moeite waard om in te grijpen: "You shouldn't have come here..." Dat was dan Bunculuka. De weg de camping uit is erg steil met daarna een stuk vals plat door dorpjes zonder barretjes. De afspraak met de jongens is om voortaan wat eerder te stoppen voor een eerste pauze, zij komen daarna pas goed op gang zeggen ze. Vandaag wordt het een appeltjes-pauze na 10km in de berm. Heel veel krekels en bijzondere sprinkhanen. Dan gaat de weg pas goed omhoog. Erg steil, tot zo'n 13% op sommige stukken. Fietsend en zwetend halen we de top. Vannacht heeft het wat gebliksemd in de verte en vanochtend was het ook nog bewolkt, maar tijdens deze klim schijnt de zon volop. Dat verandert nu we de top bereikt hebben. We komen in bewolking terecht en het begint te regenen. Daar gaan we dan de steile helling af, door de beginnende regen die de weg glad maakt en ingehaald door vele auto's. Als het echt hard begint te regenen zijn we gelukkig net beneden en vinden we een barretje waar we kunnen schuilen. Het barretje blijkt een restaurant, het is inmiddels 12.15u, de jongens hebben honger en het ziet ernaar uit dat het voorlopig niet droog zal worden. Kortom, voldoende argumenten om pizza en friet te bestellen. Lekker, prima pizza's dit keer, goede friet en aardige bediening die gezellig Italiaans praat. Tegen de tijd dat alles op is, schijnt de zon alweer. Nog 4km heuvelen naar FKK camping Politin bij het stadje Krk. Politin is niet zo spectaculair mooi, maar doet vťťl vriendelijker aan dan Bunculuka en we vinden er een aardig plekje. 's Middags zwemmen we aan het aardige strand in een schone zee waar heel veel visjes zitten. De zon komt er toch weer goed door. Terwijl we in het campingrestaurant op ons eten wachten, danst de animatrice vrolijke dansjes met de kinderen. Maar niet met de onze! Zij moeten niets van de Vogeltjesdans en de Hokie-pokie hebben. Tijdens het eten spelen de Domino's de sterren van de hemel. Het is lang geleden dat we Missisippi hebben gehoord. Daarna volgt nog de Crazy Night met gezellige spelletjes, maar dat wordt ons iets teveel.

Zaterdag 9 juli
Rustdag Krk.
Na het ontbijt gaan we richting Krk, via een avonturenpad langs de kust. Onderweg passeren we 3 prachtige baaien waar gezwommen wordt, eentje is zelfs speciaal voor honden! We bezichtigen de kathedraal van Krk met haar kunstschatten en drinken er koffie, de jongens krijgen ieder 10 kn om zelf te besteden. We vinden een internetcafe met de snelste verbinding tot nu toe, een mooie gelegenheid om foto's bij te laden. De jongens mogen er Runescapen, wat een geluk... Aan zee verorberen we een paar pizza's, en langzaam trekt de bewolking weg, tijd voor een middagje strand op de camping. De strandplateaus op de camping zijn mooi aangelegd, en we zwemmen er heerlijk tussen de talloze visjes. Het koelt deze avond flink af, we krijgen de koudste nacht sinds Alberobello, dat slaapt wel lekker.

Zondag 10 juli
Rustdag Krk.
Het bevalt ons hier wel, dus we blijven nog een dagje. We lopen weer naar het stadje, maar helaas is het internetcafe nu dicht en kunnen we de mail dus niet checken. We doen wat boodschappen voor lunch en diner en stappen weer terug naar de camping voor nog een dagje aan het strand. Er zijn nu wat meer Nederlandse kinderen, en met interessante manoevres maken Tim en Jeroen contact. Samen met Otto en Mark spelen ze de hele middag. We koken zelf, pasta met saus en veel salade. Tim weet z'n tweede kies van deze week los te peuteren, die nemen we wel mee naar huis! De mannen gaan deze avond naar de nieuwste Star Wars, die draait vanavond in de openluchtbioscoop in Krk. Petra laat deze traktatie aan zich voorbij gaan. Pas tegen 24.00u zijn ze weer terug, moe, maar zeer voldaan.

Maandag 11 juli
Krk - Cres, 32 km , gem. snelheid 15km per uur, 659 hoogtemeters.
Als we wakker worden is het bewolkt en dondert het in de verte. Buiten is het koel, we besluiten daarom verder te rijden naar Cres. Even na negenen maak ik Otto wakker, die snurkt lekker door na de film van gisteren. We rijden om 10.45u weg, de boot vertrekt 14 km verderop om 12.00, en er zit een klim van 200m tussen, dus met een beetje inspanning gaat dat lukken. We missen de afslag naar Vrh (ja, Vrh) en komen terecht op de doorgaande weg die een flinke omweg maakt. Dankzij goed kaartlezen vinden we toch een afsteker binnendoor waardoor de schade beperkt blijft. We hebben nog 10km te gaan in 45', met klim, en we gaan er voor. De weg is prima, en omdat hij totaal niet bewegwijzerd is, ook heerlijk rustig. Jammer dat we zo door moeten jakkeren voor de boot, de omgeving is prachtig, met heel mooie uitzichten. We halen de boot, en zijn er trots op, zeker Otto moest alle zeilen bijzetten. Een van de veerlieden raadt ons ernstig af op Cres te gaan fietsen, weten we wel hoe steil het daar is? Hij heeft al meer fietsers gedesillusioneerd terug zien komen! Ik leg 'm uit dat we wel wat aankunnen, maar weet hem daar niet van te overtuigen. In Merag, aan de overkant, drinken we in een barretje cola met chips om die vreselijke heuvels over te komen. De klim Merag uit is prachtig, met uitzicht op Krk, Rab, en zelfs Pag is in de verte te zien, met Velebit daarachter. De zon schijnt nu volop, maar het is niet echt heet, prima fietsweer dus. En erg a-typisch Kroatisch zomerweer, dat nog wel even zo zal blijven. We klimmen en klimmen, langs waarschuwingsborden met 7%, 8% en 10% erop. We rijden allemaal lekker, en voelen ons sterk. Otto heeft zijn dag niet zegt hij, maar gaat ondertussen wel prima door. We genieten van de prachtige omgeving en de rust, er komt alleen een autorij langs als de volgende boot zijn lading uitspuugt. De afdaling is korter, en dus steiler, dan de klim, maar goed te doen, alleen de laatste kms naar Cres zijn hobbelig. Achter Cres langs rijden we naar Kovacine. Heel groot en stenig is het daar, met treurige olijfboompjes die iets van schaduw trachten te produceren. Wij vinden nog een aardig plekje op een tentjesterras 25 m van zee, onder veel schaduwrijker pijnbomen. We gaan eerst maar eens lunchen, en krijgen het zowaar koud bij 25 graden in de schaduw. Er staat een harde koude wind van zee, dit is de eerste dag in KroatiŽ dat we niet zwemmen. We staan op het FKK deel van de camping maar daar is weinig van te merken. Er is geen scheiding tussen FKK en textiel, op wat zeer wazige bordjes na. Het strand hier is supersmal, hoe iedereen daar op moet als het mooi weer is??? We eten in Cres waar we komen via een fiets/wandelpad langs zee. I.t.t. wat onze Trotter zegt is het hier supertoeristisch, tot gokhallen aan toe. De Trotter is voor dit gebied ernstig verouderd, daar hebben we niks meer aan. We eten prima pizza in het dorp, en kopen een nieuw dagboek, het eerste is helemaal vol. De toeristenkermis hier benauwt ons hevig, maar toch besluiten we een dagje te blijven, we vrezen dat het op Cikat, de volgende camping, niet veel beter zal zijn.

Dinsdag 12 juli
Rustdag Cres.
Het regent. De hele ochtend. Voor het eerst deze reis, op dag 53, dus we mogen niet mopperen! De jongens slapen heel lang uit, we ontbijten in de tent, klaverjassen er en pesten elkaar (met kaarten natuurlijk!). Mooi tijd om kaarten te schrijven, te lezen en elkaar op den duur te irriteren. Het valt soms niet mee om maandenlang op elkaars lip te leven en elke stap en trap van elkaar afhankelijk te zijn. In de loop van de middag wordt het droog, de harde koude wind trekt wel weer aan. De jongens spelen Star Wars, met indrukwekkende zwaarden (stokken). In de krant zien we dat dit de enige plek in Europa is waar het weer wat minder is, bijzonder!

Woensdag 13 juli
Cres - Mali Losinj, 60km, gem. snelheid 18km per uur, 750 hoogtemeters.
De nacht was winderig, en als we opstaan waait het nog steeds hard en vlagerig uit het noorden. We besluiten vandaag onze laatste Kroatische etappe te gaan rijden en breken op terwijl de jongens druk Star Warren. Otto wil graag oorlogswonden, en is blij met elk schrammetje dat hij op weet te lopen. Achter Cres langs beginnen we de lange klim naar de hoogvlakte. Goed te doen, meestal zo rond de 5% stijging. Omdat het koel weer is en we rugwind hebben is deze klim een eitje, Otto is erg opgelucht, hij heeft er erg tegenop gezien (een specialiteit van hem!). Pas na 200m geklommen te hebben pauzeren we voor het eerst, op verzoek van Tim, die last heeft van zadelpijn. Die is na de pauze over gelukkig. We klimmen door naar 250m, dan volgt een afdaling naar 200m, dan weer een klim naar 329m. Dan dalen we een eind af, over de vrij smalle weg, door lage groene eikenbossen en eindeloos veel stapelmuurtjes door. Af en toe zien we in het oosten Krk, Rab en Pag liggen, mooi! Tot Belej blijven we dalen, en daar eten we een bordje Dalmatische spaghetti. Dat haalt het toch niet bij de Italiaanse! Het heuvelt daarna nog door, en we zien wel 10 enorme gieren rondcirkelen, daar staat Cres ook om bekend. Dan volgt een razendsnelle afdaling, waarbij we voor de 2e keer een fietsend stel inhalen dat blijkbaar nog niet zo sterk is als wij. We scheuren door Osor en over de draaibrug heen, en zijn dan op het eiland Losinj. Losinj is weelderiger groen dan Cres. De weg volgt hier hoofdzakelijk de kust, maar stijgt en daalt daarbij voortdurend, het is een soort van Ministrala. Het blijft hard waaien, nu wat meer vanuit het oosten. In Mali Losinj pauzeren we even op een terrasje, dan rijden we de laatste paar kilometers naar camping Cikat. Steil klimmen we daarbij Mali Losinj uit. Geniet maar van deze klim, zegt Tim, het is de laatste in KroatiŽ. En daar heeft hij gelijk in. Cikat is heel groot en lijkt een chaotische blikbende van auto's, caravans en campers. We zijn heel erg blij als we achteraf een tentenveld ontdekken met weinig auto's en veel ruimte, zowaar een echt mooi plekje! We vinden bij het restaurant een tv-met Tour de France, en zien Vinoukourov de etappe naar Briancon winnen. We weten de wasmachine te bezetten, en terwijl we weer eens Dalmatisch eten draait de was schoon. De wind gaat eindelijk liggen en meteeen voelt het veel aangenamer aan.

Donderdag 14 juli
Rustdag Mali Losinj.
Het weer trekt bij, en omdat de camping, en zeker het strand, in de luwte van de wind ligt hebben we toch nog een stranddag. Het is mooi geweest in KroatiŽ. We hebben nu genoeg pittoreske stadjes en paradijselijke strandjes gezien, en te veel Dalmatische menu's. We willen lekker door gaan trappen, en dat kan vanaf zondag in de Povlakte. Na de finish van de saaie touretappe gaan we naar Mali Losinj, dat ons niet weet te bekoren. De site bijwerken lukt niet, en het eten is ook nog eens beroerd. Op de camping krijgen de jongens ruzie met andere NL's, dat kan gebeuren als je gaat stokvechten zonder duidelijke spelregels. We weten het goed bij te leggen.